محکوم نامه

بايد اين نكته را در نظر داشت كه به هر سو و با توجه به اتفاقات تاريخي (چه حال و گذشته) ناسيوناليسم و يا بهتر بگويم انديشه ناسيوناليسم در ايران با نوعي فقر روبروست تلاش ناسيوناليست هاي ايران نيز در طول تاريخ غني كردن آن بوده است به عنوان مثال محمدرضا عاملي تهراني نخستين بار (البته در ايران و تا آنجايي كه من اطلاع دارم) آن را به صورت يك علم در آورد. بي شك پرداختن به ناسيوناليست آن هم به شيوه صحيح آن مي تواند در مملكت ما ايران بسيار حائز اهميت و مفيد باشد به هر رو در مورد موجوديت تشكل دانشجويان آزاديخواه ملي مي توان نگاه كوچكي به گذشته نه چندان دور به ويژه افتضاح آذرماه دانشگاه تهران و بايستگي تشكيل اين تشكل انداخت در مراسمي كه يك دانشجوي گيلاني در آن در مورد حق تعيين سرنوشت كردها درافشاني مي كند و در خاطرات زندانش و مواجهه با بازپرسش صراحتا مي گويد روزي كردها ملت مي شوند و خاطرات زندانش را تقديم به ملت كرد(!؟) مي كند چه نهاد ديگري بايد از تماميت ارضي يك كشور كه ابتدايي ترين و اساسي ترين وظيفه يك آرمان تشكل و يك دانشجو مي باشد دفاع كند؟ در جايي كه مهدي عربشاهي تحكيم وحدت در مقاله از ناسيوناليسم و به زعم خودش ناسيوناليسم افراطي (كه من نمي دانم صفت افراطي آن دگر چه صيغه اي است!) انتقاد مي كند و سعي در پاپوش گذاشتن بر گستاخي هاي عده اي دانشجوي كردنما را دارد و در حالي كه همين دانشجويان بر حق تعيين سرنوشت اصرار دارند پس چه كساني بايد از اتحاد اقوام ايراني سخن بگويند؟ آنچيز كه مسلم است امروزه تشكل هايي مانند تحكيم وحدت نمي خواهند و يا نمي توانند نيازهاي مردم و ملي ايران را از طريق حركت هاي دانشجويي پيگيري كنند و وجود تشكلي مانند دانشجويان آزاديخواه ملي از نظر من بايسته ترين حركت در طول دهه اخير از سري تحولات جنبش دانشجويي بودو هست

پشت خط مقدم:

1. تبريك به دوست عزيزم تيرداد بنكدار.
2. زماني در مورد حقوق اكراد با آرش كيخسروي عزيز صحبت مي كردم ايشان كه بعدا متوجه شدم خود كرد هستند اشاره كردند كه بسياري از سران حزب دموكرات كردستان كرد نيستند باورم نشد تا روزي كه از جريان كثافتكاري آن دانشجوي گيلاني با خبر شدم به هرحال از آوردن اسم آن دانشجو و كتابچه اي كه در معروف ترين گروه حقوق بشري ايران به چاپ سپرده است و همين مهملات با زبان شيرين تري به خواننده از همه جا بي خبر خورانده است خودداري مي كنم تا اقدامات بعدي كه پيگير آن هستم
3. و آيا بهتر نيست دانشجوياني كه آنقدر شرف ندارند تا از مملكت و خاك و تماميت ارضي كشور خود دفاع كنند از اسم دانشجو بودن همان عايدشان باشد كه در ماه رمضان با بليط مجاني سوار مترو شوند؟

پايدار هميشه وطن.